ความจริงแล้ว แม้ว่าเราจะอยู่ในบ้านหรืออาคารที่มีหลังคาและกำแพงบดบังแสงแดด รังสียูวีจากแสงแดดโดยเฉพาะรังสียูวีเอ (UVA) ที่มีมากตลอดทั้งวัน สามารถทะลุผ่านกระจกเข้ามาในบ้านและทำร้ายผิวได้ ตั้งแต่เกิดการกระตุ้นเม็ดสีเมลานินให้ทำงานมากเกินไปจนทำให้ผิวหน้าหมองคล้ำและเกิดจุดด่างดำขึ้น นอกจากนี้รังสียูวียังทำลายโครงสร้างผิวชั้นลึกและเส้นใยคอลลาเจน ทำให้ความยืดหยุ่นของผิวเสียไป เกิดริ้วรอยและความหย่อนคล้อยของใบหน้า ท้ายที่สุดยังทำให้เกิดสารอนุมูลอิสระทำลายเซลล์ผิว ทำให้ผิวแก่ก่อนวัย ยิ่งเราชะล่าใจว่าไม่ได้ออกไปไหน ยิ่งขาดการสร้างเกราะป้องกันผิวโดยเฉพาะการทาครีมกันแดด อีกทั้งการทำงานที่บ้าน เรายังต้องได้รับแสงจากหน้า จอคอมพิวเตอร์และสมาร์ทโฟน ที่ต้องใช้ในการทำงานติดต่อสื่อสาร ซึ่งแสงสีฟ้าก็ส่งผลกระทบต่อผิวทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งการเกิดเม็ดสี ฝ้ากระ ริ้วรอยก่อนวัย และยังส่งผลกระทบต่อการหลั่งของฮอร์โมนเมลาโตนินตามธรรมชาติ ทำให้การนอนหลับไม่เพียงพอ หลับไม่สนิท ส่งผลต่อผิวทางอ้อม

แพทย์หญิงอรุณี ทองอัครนิโรจน์ (หมอออย) แพทย์ผู้มีประสบการณ์ด้านผิวพรรณ จาก รมย์รวินท์ คลินิก แนะนำว่า “แม้จะอยู่บ้าน ก็ใช่ว่าจะปลอดภัยจากแสงและรังสียูวีที่ทำร้ายผิวค่ะ การดูแลป้องกันผิวจากการถูกทำร้ายเบื้องต้นเริ่มได้ที่บ้าน ด้วยการใช้ผลิตภัณฑ์ปกป้องผิวจากแสงแดดที่สามารถป้องกันได้ทั้งรังสียูวีเอและยูวีบี ครอบคลุมไปถึงแสงสีฟ้า และควรลดหรือปรับความสว่างของหน้าจอมือถือหรือคอมพิวเตอร์ลงให้เหลือน้อยที่สุดเท่าที่ทำได้ค่ะ แต่หากว่าเกิดปัญหาสีผิวไม่สม่ำเสมอ รวมทั้งริ้วรอยที่เริ่มเด่นชัดเกินจะเยียวยาด้วยตนเอง การพึ่งพาเทคโนโลยีก็ถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง เลเซอร์ผิวใสโดยหลักการแล้วจะเน้นการทำงานเพื่อลดการสร้างเม็ดสี ปรับความไม่สม่ำเสมอของสีผิว ลดความหมองคล้ำ ช่วยปรับผิวให้ดูใสมากขึ้น แต่ปัจจุบันเทคโนโลยีผิวใสได้พัฒนาไปมาก อย่างโปรแกรม Smart Bright Advanced Beauty Solutions นอกจากลดรอยสิว จุดด่างดำ ช่วยปรับผิวเคลียร์ใสแล้ว ยังช่วยลดสาเหตุการเกิดเม็ดสีได้ตั้งแต่กระบวนการเริ่มต้น ตัดตอนวงจรการเกิดฝ้าได้ในอนาคต ถือเป็นเทคโนโลยีผิวใสใหม่ที่ตอบโจทย์ผิวคนเอเชียได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นค่ะ“

หมอปุ๊กเล่ามีคุณแม่ท่านหนึ่งถามว่าลูกชายเรียนอยู่ชั้น ป.2 กาลังจะขึ้นชั้น ป.3 เป็นเด็กฉลาดเฉลียว ร่าเริงแจ่มใส เรียนรู้อะไรเร็ว ช่างพูดช่างคุย ช่างซักช่างถาม ช่วยเหลือตัวเองดี ดูแล้วก็เหมือนกับเด็กวัยประถมทั่วๆ ไป แต่มีปัญหาของลูกอยู่อย่างหนึ่งที่คุณแม่ไม่เข้าใจ ก็คือจะขึ้นชั้น ป.3 แล้ว ทำไมลูกถึงยังอ่านเขียนหนังสือไม่ได้เลย พยัญชนะไทย 44 ตัวก็ยังจำได้ไม่แม่น ไม่นับตัวสะกด ผันวรรณยุกต์ต่าง ๆ จำสับสนปนเปกันไปหมด

คุณแม่เคี่ยวเข็ญ จับมาสอนให้ท่องจำแค่ไหน ไม่นานก็ลืม ต้องมาสอนจำพยัญชนะกันใหม่ตลอด พอเอามารวมตัวสะกดให้เป็นคำ ใส่วรรณยุกต์ ลูกสับสนมาก อ่านเขียนผิดซะมากกว่าถูก จะว่าลูกไม่ฉลาด สติปัญญาไม่ดี ก็ดูจะไม่ใช่ เพราะเรื่องอื่นๆ ในชีวิตประจำวันจะจำได้ดี ดูจะฉลาดเอาตัวรอดเก่ง ตอนนี้มีปัญหาคือ เวลาสอนการบ้านลูกทีไร คุณแม่โมโหทุกที ดุว่าไปบ่อยๆ “แค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้” “มันยากเย็นอะไรหนักหนา” ลูกกลัวคุณแม่ ไม่อยากอ่านเขียน คอยจะเลี่ยง ทำใหัความสัมพันธ์แม่ลูกไม่ดี

ที่โรงเรียน คุณครูแจ้งให้คุณแม่ทราบว่า ลูกเรียนวิชาอ่านเขียนได้ช้า เรียนวิชาการไม่ทันเพื่อนในห้อง แต่พวกวิชาวาดรูป พละศึกษา วิชาที่ต้องลงมือทำสิ่งต่างๆ เด็กทำได้ดีเท่าหรือจะดีกว่าเพื่อนร่วมชั้น คุณครูจึงช่วยด้านการเรียนโดยในเวลาว่างครูจะให้มาฝึกเขียนอ่านแยกต่างหากให้เป็นพิเศษ แต่เด็กก็ยังอ่านเขียนได้ไม่ดีเท่าที่ควร พอจบชั้น ป.2 คุณครูประจำชั้นก็แนะนำให้คุณแม่พาลูกไปหาคุณหมอเพื่อดูว่าลูกมีปัญหาการเรียนรู้ หรือไอคิวบกพร่องอะไรหรือเปล่า พอรู้สาเหตุแล้ว ครูจะได้ช่วยเหลือให้ถูกจุด

เมื่อฟังคุณแม่เล่ามาแบบนี้ ในเบื้องต้น หมอปุ๊กจึงคิดว่าปัญหาหลักของลูกชายก็คือเรื่องปัญหาการเรียน คือเรียนรู้ทางวิชาการ ด้านการอ่าน การเขียนได้ช้ากว่าเพื่อนวัยเดียวกันทั้งๆ ที่ครูและแม่ก็ใส่ใจสอนให้ และถือว่าโชคดีที่ขณะนี้ เด็กไม่มีปัญหาพฤติกรรมหรือปัญหาจิตใจด้านอื่นๆ

หมอปุ๊กได้กล่าวถึงปัญหาการเรียนของเด็กว่ามีสาเหตุหลัก 3 ด้าน คือ

1.จากตัวเด็กเอง เช่น โรคซน สมาธิสั้น โรคบกพร่องทางการเรียนรู้ (Learning disability) หรือแอลดี สติปัญญาบกพร่อง ปัญหาทางจิตใจอารมณ์ เช่น วิตกกังวล ซึมเศร้า

2.จากครอบครัว เช่น การเลี้ยงดูไม่เอื้อต่อการเรียนของเด็ก รวมไปถึงขาดปัจจัยในการสนับสนุนการเรียน บรรยากาศครอบครัวเคร่งเครียด มีปัญหาความสัมพันธ์ในบ้าน

3.จากโรงเรียน สังคมและสิ่งแวดล้อมที่ไม่ส่งเสริมให้เด็กได้เรียนรู้ตามวัย เช่น ระบบการเรียนการสอนของโรงเรียน คุณสมบัติ ความสามารถ และทักษะในการสอนของคุณครู ความสัมพันธ์กับคุณครูและเพื่อนที่โรงเรียน

สำหรับสาเหตุของปัญหาการเรียนที่หมอปุ๊กนึกถึงมากที่สุดสำหรับเคสนี้ ก็คือ “โรคบกพร่องทางการเรียนรู้ ” หรือ “แอลดี” ซึ่งคำกว่าแอลดีนี้เป็นคำเรียกรวมของความบกพร่องของทักษะ 3 ด้านในการเรียน นั่นคือ 1. ทักษะการอ่าน 2. ทักษะการเขียนและการสะกดคำ 3. ทักษะการคิดคำนวณทางคณิตศาสตร์

หมอปุ๊กได้แนะนำให้คุณแม่พาลูกไปปรึกษาจิตแพทย์เด็กหรือกุมารแพทย์ เพื่อทำการประเมิน และวินิจฉัยสาเหตุของปัญหาการเรียนของลูก ซึ่งแพทย์จะมีขั้นตอนการดูแลและช่วยเหลือเด็ก โดยซักประวัติเพิ่มเติมจากคุณพ่อคุณแม่ คนในครอบครัวที่เกี่ยวขัองกับเด็กและตัวเด็ก ตรวจร่างกาย ตรวจประเมินสภาพจิตใจของเด็ก และขอข้อมูลปัญหาการเรียนของเด็กจากคุณครู

ตามมาตรฐานการวินิจฉัยโรคแอลดีจะต้องตรวจประเมินระดับสติปัญญาร่วมกับตรวจแบบทดสอบประเมินความถูกต้องในการอ่านและสะกดคำ (Wide- Range -Achievement test) ฉบับภาษาไทย ซึ่งทำโดยนักจิตวิทยาคลินิก นอกจากนี้ สิ่งที่ต้องคำนึงถึงในการช่วยเหลือเด็กโรคแอลดี ก็คือ เด็กแอลดีอาจจะมีภาวะอื่นๆเกิดร่วมด้วย เช่น โรคซน สมาธิสั้น โรควิตกกังวล การขาดแรงจูงใจในการเรียน หรือการมองเห็นคุณค่าในตัวเองต่ำกว่าความเป็นจริง ฯลฯ ซึ่งภาวะที่พบร่วมเหล่านี้ควรได้รับการช่วยเหลือ ช่วยแก้ปัญหาให้เด็กไปพร้อมๆ กับการช่วยเหลือทางด้านการเรียน ผลการรักษาจึงจะครอบคลุมและได้ผลดีที่สุด

หมอปุ๊กกล่าวเพิ่มเติมว่า สำหรับเด็กแล้ว การเรียนเป็นเรื่องสำคัญลำดับต้นๆ ต่อการวางรากฐานชีวิตในอนาคตของเด็กคนหนึ่งเลยทีเดียว ไม่จำเป็นที่เด็กจะต้องแข่งขันกันเรียนอย่างเอาเป็นเอาตายให้ได้ที่หนึ่งในระดับโรงเรียนหรือระดับประเทศ เด็กทุกคนไม่จำเป็นต้องเก่งวิชาการขนาดนั้น แต่หากเด็กคนใดจะเรียนได้ดีระดับนั้นโดยมีความสุขในการเรียน นั่นก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี น่าชื่นใจของพ่อแม่ แต่เด็กทุกคนต้องสามารถเรียนรู้ มีทักษะพื้นฐานในการอ่านเขียน การค้นคว้า การคิดวิเคราะห์เหตุผล เพื่อจะได้ต่อยอดหาความรู้ในสายงานต่างๆ ตามความถนัดความชอบต่อไป เมื่อพบว่าเด็กมีปัญหาการเรียนตั้งแต่วัยเด็กเล็ก วัยประถม พ่อแม่และครูก็ไม่ควรเพิกเฉยหรือปล่อยปละละเลย คิดว่าเด็กยังเล็ก ไม่เป็นไร เพราะยิ่งปล่อยไว้นาน โตขึ้น ปัญหาการเรียนของเด็กจะยิ่งแก้ไขยากขึ้นๆ ดังนั้น หากพ่อแม่และครูพบปัญหาการเรียนของเด็กเล็กและไม่สามารถแก้ไขเองได้ ก็ควรปรึกษาแพทย์ผู้เขี่ยวชาญ ซึ่งจะนำไปสู่การวินิจฉัยปัญหาและการแก้ไขปัญหาอย่างตรงจุดและครบวงจร ทั้งที่ตัวเด็ก ครอบครัว และสิ่งแวดล้อมอื่นๆ ตามที่ได้กล่าวแล้วข้างต้น

            เปลี่ยนเกราะป้องกัน สู่ความปลอดภัยอีกระดับ ด้วยหน้ากากผ้า Amicor by DEXON หาซื้อได้แล้ววันนี้ที่ โฮมโปร ทุกสาขาทั่วประเทศ หรือซื้อผ่านช้อปออนไลน์ที่ www.homepro.co.th

จากความร้ายแรงของวิกฤตสุขภาพทั้งสองโรค เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันจะพบว่า ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา (1 มิถุนายน 2563 – 1 มิถุนายน 2564) ตัวเลขผู้ติดเชื้อใหม่จากไวรัสโควิด-19 อยู่ที่ 156,370 ราย และมีตัวเลขผู้เสียชีวิตที่ 1,012 ราย ในขณะที่ปี 2563 เพียงปีเดียว พบว่าตัวเลขผู้ป่วยมะเร็งตับรายใหม่อยู่ที่ 27,394 ราย แต่ทว่าตัวเลขผู้เสียชีวิตจากมะเร็งตับกลับอยู่ที่ 26,704 คน หรือคิดเป็น 73 คนต่อวัน โดยเฉลี่ย ซึ่งนับได้ว่าสูงกว่าโควิด-19 ถึง 26 เท่าตัว ทั้งนี้ กลุ่มเสี่ยงของโรคมะเร็งตับได้แก่ ผู้ที่ดื่มสุรา (30%) ผู้ที่มีภาวะไขมันเกาะตับจากการบริโภคอาหารไขมันสูงและผู้ที่เป็นโรคอ้วน (30%) ผู้ที่สูบบุหรี่หรือได้รับสารแอลฟาท็อกซินที่ปนเปื้อนเชื้อรา (30%) ผู้ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบีและซี และผู้ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (10%) เป็นต้น สถิติพบว่าผู้ป่วยและผู้เสียชีวิตจากมะเร็งตับส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 40 ปีขึ้นไป ซึ่งช่วงวัยนี้ถือเป็นกำลังสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อประเทศไทยกำลังเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่า โรคมะเร็งตับคร่าชีวิตผู้คนมากกว่าและสร้างความเสียหายให้แก่ประเทศไทยไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าไวรัสโควิด-19 แม้แต่น้อย

ในด้านการตรวจคัดกรอง การวินิจฉัย และการรักษา แม้มะเร็งตับส่งผลกระทบต่อชีวิตประชาชนอย่างน่าตกใจ      แต่กลับยังมีข้อจำกัดหลายด้านเมื่อเทียบกับไวรัสโควิด-19 ซึ่งมีการตรวจคัดกรองเชิงรุกเพื่อค้นหาผู้ติดเชื้อ มีการส่งตัวผู้ติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เข้ารับการรักษาอย่างเป็นระบบ ทำให้ผู้ป่วยมีโอกาสรอดชีวิตสูง ส่วนประชาชนทั่วไปก็รับการจัดสรรวัคซีนเพื่อให้เกิดภูมิต้านทานและลดความรุนแรงของโรคหากติดเชื้อ ในทางกลับกัน มะเร็งตับเป็นภัยซ่อนเร้น ไม่แสดงอาการในระยะแรกของโรค ทำให้ผู้ป่วยรู้ตัวช้า กว่าจะมาพบแพทย์ก็ลุกลามกลายเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้ายในที่สุด นอกจากนี้ ปัจจุบันยังไม่มีหน่วยงานใดออกมาสำรวจและคัดกรองผู้มีความเสี่ยงต่อโรคมะเร็งตับอย่างจริงจัง ทำให้ผู้ป่วยมะเร็งตับไม่มีโอกาสได้รับการดูแลจากแพทย์อย่างทันท่วงที ทั้งนี้ยังไม่มีการระบุยาที่ใช้ในรักษามะเร็งตับชนิดที่ไม่สามารถผ่าตัดได้ไว้ในสิทธิหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า จึงทำให้ผู้ป่วยมะเร็งตับมีแนวโน้มที่จะเสียชีวิตภายในเวลาเพียง 3-6 เดือนเท่านั้น

ศ.พญ.วัฒนา สุขีไพศาลเจริญ แพทย์เฉพาะทางด้านระบบทางเดินอาหารและตับ โรงพยาบาลศรีนครินทร์ กล่าวถึงข้อจำกัดสำคัญในการรักษาผู้ป่วยมะเร็งตับว่า “โรคมะเร็งตับบางเคสอาจรักษาได้ด้วยวิธีการผ่าตัด ซึ่งแปลว่าไม่ใช่ผู้ป่วยทุกคนจะสามารถผ่าตัดได้ ทำให้แพทย์ต้องรักษาแบบประคับประคอง เนื่องจากยารักษามะเร็งแบบพุ่งเป้า และยาภูมิคุ้มกันบำบัดแบบผสมผสานที่มีฤทธิ์ฆ่าเซลล์มะเร็งในเนื้อตับยังไม่ได้ถูกระบุไว้ในบัญชียาหลักแห่งชาติ ผู้ป่วยสิทธิประกันสุขภาพถ้วนหน้า (30 บาทรักษาทุกโรค) ซึ่งเป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศก็จะไม่สามารถเข้าถึงยาเหล่านี้ได้ ดังนั้น ความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่อการพิจารณาการเบิกจ่ายยาจึงเป็นกลไกสำคัญที่จะช่วยปลดล็อกมาตรฐานการรักษาในปัจจุบัน และช่วยเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งตับได้ในที่สุด”

คุณพงศ์พสิน นวลละออ อดีตผู้ป่วยโรคมะเร็งตับ ได้มาบอกเล่าประสบการณ์ ในเดือนมิถุนายน เดือนแห่งการเฉลิมฉลองให้กับผู้รอดชีวิตจากมะเร็งทั่วโลก (Cancer Survivors Month)  เกี่ยวกับโรคนี้ว่า “ความรู้สึกแรกเมื่อตรวจเจอมะเร็งตับ คือสภาพจิตใจห่อเหี่ยว ท้อแท้ หมดหวัง จากที่เคยใช้ชีวิตได้อย่างคนปกติก็กลับเบื่ออาหาร ถ่ายเป็นสียางมะตอยสัปดาห์ละครั้ง ตอนนั้นเป็นช่วงปลายปี 2553 แต่แค่เพียงปีกว่าๆ มะเร็งกลับลุกลามไปถึงระยะสุดท้าย”

ถึงแม้ว่ามะเร็งตับจะเป็นโรคที่คุกคามร่างกายของคนเราอย่างเงียบๆ โดยไม่แสดงอาการ แต่การหมั่นสังเกตสุขภาพร่างกายของตนเองและสำรวจประวัติความเจ็บป่วยของคนในครอบครัว ว่าเคยมีผู้เสียชีวิตจากโรคมะเร็งตับหรือ มีอาการอื่นๆ ที่อาจเป็นสัญญาณของโรคมะเร็งตับ อาทิ โรคดีซ่าน ตรวจพบก้อนบริเวณท้อง ปวดท้องแบบโรคกระเพาะอย่างต่อเนื่อง และภาวะไขมันพอกตับหรือตับเริ่มแข็ง เป็นต้น หากสำรวจตัวเองแล้วพบความเสี่ยงก็ควรรีบพบแพทย์แต่เนิ่นๆ ศ.พญ.วัฒนา กล่าวเพิ่มเติมว่า “ขอให้ผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสตับอักเสบ บี และซี ซึ่งเป็นกลุ่มเสี่ยงต่อโรคมะเร็งตับทุกคนอดทนรับประทานยาอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงการไปพบแพทย์ตามนัด สุดท้ายนี้ดิฉันอยากให้กำลังใจว่า ถ้าเราตรวจเจอมะเร็งตับในระยะที่ 1 โอกาสที่สามารถรักษาให้หายขาดมีได้สูง”

     โรคมะเร็งตับสามารถป้องกันได้เพียงปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิต ได้แก่ การรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกาย และตรวจสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ “การปฏิบัติตนตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัดก็เป็นสิ่งสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ผมไปพบแพทย์ตามนัดทุกครั้ง เลือกรับประทานอาหารให้เหมาะสม พักผ่อนอย่างเพียงพอ เพื่อถนอมตับที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนใหม่ให้ทำงานได้อย่างดีที่สุด ผมอยากฝากถึงผู้ป่วยคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้กับโรคอยู่ว่าการเป็นมะเร็งไม่ได้แปลว่าต้องเสียชีวิตเสมอไป เราต้องมีความหวังและเชื่อมั่นในความก้าวหน้าทางการแพทย์” คุณพงศ์พสินกล่าวปิดท้าย

สำหรับวันนี้ที่ทางสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ได้เปิดเวทีรับฟังความคิดเห็นจากประชาชน จึงอยากให้พิจารณาสิทธิบัตรทอง 30 บาท สำหรับผู้ป่วยมะเร็งตับ ซึ่งเป็นวิกฤติสุขภาพที่ส่งผลกระทบอย่างมากต่อชีวิตประชาชนและการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศไทย     แต่กลับเป็นโรคที่ไม่ได้รับความใส่ใจด้านการตรวจคัดกรองและการรักษาเท่าที่ควร ทำให้กว่าผู้ป่วยจะมาถึงมือแพทย์ก็มักอยู่ในระยะท้ายๆ ของโรค และเสียชีวิตในเวลาเพียงไม่กี่เดือน ฉะนั้น สิทธิในการเข้าถึงยาจะช่วยให้ผู้ป่วยจำนวนมากมีโอกาสได้รับการรักษาที่เหมาะสมและยืดระยะเวลาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างมีคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น

       เหล่าทาสหมาคงจะเคยได้ยินเกี่ยวกับโรค “ข้อสะโพกเสื่อม” (Hip dysplasia)  มาแล้วบ้าง แต่ถ้ามันเกิดกับเจ้าตูบของเรา ทาสหมาจะทำอย่างไรดี? เมื่อโรค “ข้อสะโพกเสื่อม” มาเยือนตูบ ซึ่งพบได้ในสุนัขทุกสายพันธุ์ ไม่ว่าจะสุนัขพันธ์เล็กหรือพันธุ์ใหญ่ รวมไปถึงแมว ก็สามารถเป็นได้เช่นกัน ซึ่งเกิดจากความผิดปกติของการเจริญของข้อต่อบริเวณสะโพก และก่อให้เกิดการเสื่อมของข้อต่อตามมาได้ในอนาคต

น.สพ.บูรพงษ์ สุธีรัตน์ (หมอตั๋ง) สัตวแพทย์แผนกระบบกระดูกและข้อต่อโรงพยาบาลสัตว์ตลิ่งชัน ให้คำแนะนำวิธีการรักษามีทั้งวิธีที่ต้องผ่าตัดและแบบที่ไม่ต้องผ่าตัด การพิจารณาเลือกวิธีการรักษาขึ้นอยู่กับความรุนแรงของโรค อายุ และสุขภาพของสุนัข ซึ่งจะมีการแบ่งลักษณะอาการร่วมกับการเอ็กซเรย์เพื่อวินิจฉัยว่าปัญหาเกิดจากส่วนไหน โดยวิธีรักษามี 2 วิธี ดังนี้

1.การกินยา

การรักษาด้วยวิธีนี้ สุนัขจะได้ยาลดปวด ซึ่งจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดจากอาการของเขาได้ หลังจากทานยาเจ้าของควรสังเกตว่าน้องหมาเดินได้ดีขึ้นไหม หรือทำกิจกรรมอื่นเป็นอย่างไร ถ้าเขาดีขึ้นอาจใช้วิธีอื่นร่วมประกอบในการรักษาด้วย เช่น ลดน้ำหนัก ออกกำลังกาย ควบคุมปริมาณอาหาร ฯลฯ กล้ามเนื้อจะแข็งแรงขึ้นโดยไม่ต้องผ่าตัด และถ้าเจาตูบไม่อยากเดินออกกำลังกาย ก็สามารถพาว่ายน้ำแทนได้ อาการต่าง ๆ ก็จะดีขึ้น ถ้าให้ยาควบคู่กับการออกกำลังกายแล้วดีขึ้น น้องหมามีการเคลื่อนไหวที่มากขึ้นก็ไม่จำเป็นต้องผ่าตัด

2.การผ่าตัด

หากให้ยาแล้วไม่ดีขึ้นในสิบวันหรือสองอาทิตย์ การผ่าตัดจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับผู้ดูแล โดยจะมีวิธีผ่าตัด 2 แบบ คือ

–          ผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก

เพื่อทำให้การรับน้ำหนักและการใช้ขาของสุนัขกลับมาเป็นปกติ จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดและช่วยให้น้องหมาเคลื่อนไหวหรือเดินได้สะดวกขึ้น วิธีนี้จะเห็นผลภายใน 2-3 วัน หลังผ่าตัด แต่ข้อเสียคือเจ้าของต้องดูแลเยอะหลังผ่าตัดในช่วงเดือนแรกและค่าใช้จ่ายสูง

–          ผ่าตัดหัวกระดูกออก

วิธีนี้อนุโลมให้สุนัขที่หนักน้อยกว่า 17 กิโลกรัมเท่านั้น เนื่องจากสุนัขต้องใช้กล้ามเนื้อสะโพกในการรับน้ำหนัก หากกล้ามเนื้อน้องหมาไม่แข็งแรงก็อาจจะเดินยากหรือเดินไม่ได้ หลังผ่าตัดจึงต้องพาน้องมาทำกายภาพเพื่อให้เขาใช้ขาได้เร็วที่สุด หากผ่าตัดวิธีนี้จะไม่สามารถบอกได้ว่าสุนัขจะใช้ขาเดินได้เมื่อไหร่ เพราะผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับการดูแลและการทำกายภาพบำบัด

“ฟิลิป” เจ้าหน้าที่บริหารงานลูกค้าอาวุโส ต้องเดินทางไปจังหวัดระยอง เนื่องจากมีนัดประชุมกับลูกค้าหลายราย ขณะพักอยู่ในโรงแรม เขามีอาการมึนศีรษะ อาเจียน และรู้สึกอ่อนเพลีย โรงแรมไม่มีแพทย์ที่สื่อสารภาษาอังกฤษได้ และการไปพบแพทย์ฉุกเฉินกลางดึกอาจไม่ใช่ความคิดที่ดี เพราะ “ฟิลิป” ไม่รู้จักถนนหนทางในตัวเมือง และไม่คุ้นชินกับโรงพยาบาลในละแวกนั้น

ในช่วงการแพร่ระบาดของโรคที่เราไม่คาดคิดมาก่อนนี้ หลายคนวิตกกังวลเกี่ยวกับสุขภาพร่างกายของตัวเองมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ แต่การเข้าพบแพทย์กลับกลายเป็นเรื่องที่ยากขึ้น ด้วยความกังวลมากมายที่จะต้องเดินทางจากสถานที่ปลอดภัยไปยังสถานที่เสี่ยงอย่างโรงพยาบาลที่น่าจะมีโอกาสในการติดเชื้อ และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องของเวลาที่ต้องใช้ในการไปพบแพทย์

การนัดหมายต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการพบแพทย์ การตรวจร่างกายประจำปี และการผ่าตัดเล็ก ต้องถูกเลื่อนออกไป เช่นเดียวกับการนัดปรึกษาและการบำบัดรักษาอื่นๆ อีกหลายกรณี แต่หากเกิดการเจ็บป่วยฉุกเฉินขึ้นจะมีทางเลือกอื่นๆ ที่ช่วยเหลือผู้ป่วยในกรณีเหล่านี้ได้บ้างหรือไม่

ด้วยเทคโนโลยีอันล้ำสมัยในปัจจุบัน ทำให้ “นิตยา” และ “ฟิลิป” สามารถใช้แล็ปท็อปหรือสมาร์ทโฟนในการปรึกษาแพทย์ เพื่อตรวจวินิจฉัยและรักษาอย่างถูกต้องได้เพียงไม่กี่นาที โดยทั้งสองคนสามารถปรึกษาแพทย์ผ่านวิดีโอคอลเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษได้ทั้งจากที่พักหรือโรงแรม โดยไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายหรือการสำรองจ่ายใดๆ

“แอกซ่า เทเลเฮลท์” ปรึกษาแพทย์ออนไลน์ได้แล้ว

บริการเสริมด้านสุขภาพที่เข้ากับสถานการณ์ของแอกซ่าประกันภัยกำลังเป็นที่พูดถึงเป็นอย่างมาก และด้วยความมุ่งมั่นที่จะช่วยให้ลูกค้าสามารถเข้าถึงการดูแลสุขภาพได้อย่างราบรื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงการระบาดใหญ่นี้ บริษัทฯ จึงได้นำเสนอบริการ “เทเลเฮลท์” (Telehealth) ที่มีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพสูงสุดในการเป็นตัวกลางเชื่อมต่อระหว่างผู้ป่วยกับทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่จะรักษาโรคเจ็บป่วยทั่วไป และอาการบาดเจ็บเล็กน้อยเบื้องต้น เช่น อาการไข้ ไอ และเจ็บคอ ฯลฯ

ลูกค้าประกันสุขภาพของแอกซ่าที่มีความคุ้มครองการรักษาพยาบาลแบบผู้ป่วยนอก (OPD) สามารถใช้แอปพลิเคชัน Doctor Anywhere ทำการเชื่อมต่อกับแพทย์ผู้ทำการรักษาได้ โดยแพทย์จะให้คำปรึกษาอย่างมืออาชีพ และเปิดโอกาสให้ทำการซักถามโต้ตอบได้โดยไม่เร่งรีบและมีความเป็นส่วนตัว เสมือนว่าอยู่ในห้องตรวจ นอกจากนี้ คนไข้ยังสามารถสั่งซื้อและรับยาได้อย่างปลอดภัย ไม่ว่าจะทำรายการจากที่บ้าน โรงแรม หรือที่ทำงาน ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดและใช้งานแอปฯ นี้ได้อย่างง่ายเพียงไม่กี่ขั้นตอน การปรึกษาแพทย์จะเป็นเพียงแค่การใช้ปลายนิ้วสัมผัสเท่านั้น

การที่คนไข้จะสามารถปรึกษาแพทย์ได้อย่างปลอดภัยไร้โรคนั้น ถือเป็นการปฏิวัติครั้งสำคัญที่จะเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ช่วยให้ผู้ใช้งานได้อุ่นใจในทุกที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่ามกลางสถานการณ์การแพร่ระบาดในปัจจุบัน ลูกค้าไม่ต้องเผชิญกับปัญหาความล่าช้าหรือการได้รับการบริการที่ไม่ทั่วถึงที่อาจบั่นทอนสุขภาพ หรืออาจเป็นอันตรายต่อชีวิตอีกต่อไป ด้วยเทคโนโลยีทางเลือกใหม่ที่แอกซ่าประกันภัยจัดสรรมาเพื่อมอบประสบการณ์การดูแลสุขภาพที่เป็นส่วนตัว มีการเก็บรักษาข้อมูลอย่างเป็นมืออาชีพ เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกปลอดภัยไร้กังวล นับเป็นนวัตกรรมการบริการที่ตอกย้ำพันธกิจของบริษัทในการตอบสนองความต้องการของลูกค้า และอยู่เคียงข้างลูกค้าในช่วงเวลาอันยากลำบากได้เป็นอย่างดี

จากจำนวนผู้ติดเชื้อโควิด-19 ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในหลายพื้นที่ของประเทศ และยังคงมีตัวแปรใหม่ๆ เพิ่มขึ้นตลอดเวลา จึงดูเหมือนว่าการแพร่ระบาดในครั้งนี้ยากที่จะจบในเร็ววัน ดังนั้น การหลีกเลี่ยงที่จะพาตัวเองเข้าไปอยู่ในพื้นที่เสี่ยงและมีภาระงานล้นมืออย่างที่โรงพยาบาลจึงเป็นสิ่งที่พึงกระทำในช่วงนี้ ยกเว้นในกรณีที่ผู้ป่วยมีอาการรุนแรงและจำเป็นต้องได้รับการดูแลทางการแพทย์อย่างเร่งด่วน

เทคโนโลยีและนวัตกรรมต่างๆ ถือเป็นอีกตัวช่วยหนึ่งที่ช่วยให้แพทย์ พยาบาล บุคลากรทางการแพทย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลสุขภาพ ซึ่งเป็นผู้กล้าหาญที่ต้องทำหลายหน้าที่พร้อมกัน เนื่องมาจากแรงกดดันอันมหาศาล รวมถึงการขาดแคลนบุคลากร ตลอดจนความกังวลเรื่องการติดเชื้อ และสภาพจิตใจที่เหนื่อยล้า อย่างไรก็ตาม การให้คำปรึกษาทางออนไลน์นั้นจะช่วยให้ห้องฉุกเฉิน ห้องรับรอง และทางเดินในอาคารจะไม่แออัดอีกต่อไป และยังถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับผู้ที่วิตกกังวลเรื่องการติดเชื้อไวรัส นอกจากนี้ การนำนวัตกรรม “เทเลเฮลท์” มาใช้ในการเชื่อมต่อผู้ป่วยกับแพทย์นี้ ยังเป็นการยกย่องและแสดงความขอบคุณแก่เหล่าบุคคลผู้เป็นแนวหน้า ผู้ซึ่งสมควรได้รับการยกย่องให้เป็นวีรบุรุษที่แท้จริงในช่วงการแพร่การระบาดของโควิด-19 ในชุมชนทั่วโลกครั้งนี้

บทความชิ้นนี้จึงขอนำข้อแนะนำจาก นพ.ศรัณย์ ก่อวุฒิกุลรังษี แพทย์เฉพาะทางด้านกระดูกและข้อ กระดูกสันหลัง โรงพยาบาลนวเวช มาบอกเล่า ลองมาดูกันว่าความไม่สบายและความเจ็บป่วยที่กระดูกและข้อที่เกิดจากการ Work from Home มีอะไรได้บ้าง และเราจะป้องกันได้อย่างไร

อาการที่เกิดจาก Work from Home

• ปวดหลังง่ายขึ้น เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่บ้านไม่เหมือนที่ทำงาน บางคนไม่มีโต๊ะหรือเก้าอี้ที่เหมาะสำหรับการทำงาน เช่น นั่งทำงานที่โต๊ะกินข้าว ซึ่งเก้าอี้จะปรับระดับไม่ได้ และที่รองนั่งอาจจะแข็ง พนักพิงไม่เหมาะสำหรับการนั่งนาน ๆ ทำให้เกิดอาการปวดหลังได้ง่ายกว่านั่งเก้าอี้ที่ทำงาน บางคนอยู่ในห้องพัก หรือคอนโดมิเนียม ไม่มีพื้นที่มากนัก ก็นั่งกับพื้นทำงาน ซึ่งเป็นท่าที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ยิ่งทำให้ปวดหลังมากขึ้น นอกจากนั้น หมอนรองกระดูกสันหลังและข้อต่อยังต้องรับภาระมากกว่าปกติ ส่งผลให้หมอนรองกระดูกเสื่อมได้เร็วขึ้น
• ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อต้นคอ บ่า ไหล่ จากการใช้คอมพิวเตอร์เป็นเวลานาน ๆ หลายคนปกติทำงานไม่ค่อยใช้คอมพิวเตอร์ทำงานมากนัก แต่พอWork from home ก็ต้องมีประชุมทางไกลบ่อยขึ้น บางวันก็มีหลายรอบ หรือบางคนเดิมที่ทำงานเป็นคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ พอมาทำที่บ้านก็ต้องใช้โน๊ตบุ๊คทำงานแทน ต้องก้มคอมากขึ้นเป็นเวลานาน ๆ ทำให้กล้ามเนื้อยึดตึง ปวดต้นคอ บ่า ไหล่ได้
• ปวดข้อมือ เอ็นอักเสบ นิ๊วล๊อค จากการใช้คอมพิวเตอร์ หรือโทรศัพท์มือถือเป็นเวลานาน ๆ
• ไม่ได้ออกกำลังกาย เนื่องจากไม่ต้องออกจากบ้าน ไม่ต้องเดินทาง ทำให้ร่างกายมีการขยับตัวน้อยลง กล้ามเนื้อไม่ได้รับการฝึกให้เกิดความแข็งแรง ส่งผลให้ปวดเมื่อยได้ง่ายขึ้น
• อยู่แต่ในบ้าน ไม่เจอแสงสว่าง ไม่เจอแดด ทำให้ร่างกายได้รับวิตามินดีจากแสงแดดลดลง ซึ่งมีผลทำให้การทำงานของกล้ามเนื้อลดลงและการสะสมแคลเซียมในร่างกายลดลง
• ดื่มชากาแฟบ่อยขึ้น บางคนไม่ดื่มอยู่แล้วก็คงไม่มีปัญหา แต่คนที่ดื่มกาแฟอยู่แล้ว พอทำงานคนเดียวมีความเครียด ก็ดื่มชากาแฟมากขึ้น ซึ่งคาเฟอีนที่มากเกินไปก็มีผลเสียกับร่างกาย ทั้งนอนไม่หลับ ใจสั่น กระตุ้นหัวใจมากเกินไป ถ้าใส่น้ำตาลครีม ก็ต้องระวังการได้รับน้ำตาลและไขมันมากเกินไป นอกจากนี้ คาเฟอีนยังทำให้เกิดการสูญเสียแคลเซียมออกจากร่างกาย ทำให้ความแข็งแรงของกระดูกลดลง
• ความเครียดเพิ่มขึ้น ทั้งจากการทำงานเป็นเวลานาน หรือบางคนอยู่คนเดียวที่บ้าน พอไม่ได้ไปทำงานเจอเพื่อนร่วมงาน บวกกับวิตกกังวลเรื่องสถานการณ์การระบาดของโรค ก็เกิดความเครียดสะสมขึ้นได้ ความเครียดนี้ก็ทำให้นอนไม่หลับ ปวดศีรษะ กล้ามเนื้อเกร็งปวดเมื่อยตามร่างกายได้
• น้ำหนักขึ้น แน่นอนว่าการที่เราทำงานอยู่ที่บ้าน ตู้เย็นและชั้นวางขนม ก็อยู่เพียงแค่เอื้อมเท่านั้น แถมยังวางล่อตาล่อใจขณะที่เราทำงานอยู่ตลอด เราก็มักจะเผลอหยิบมากินเล่นระหว่างทำงาน รู้ตัวอีกทีก็หมดถุงซะแล้ว แล้วช่วงนี้ก็เป็นยุคทองของการสั่งอาหารมากินที่บ้าน ไม่อยากจะออกไปไหน โทรสั่งแล้วก็นั่งชิลล์ ทำงานไป สักพักของกินก็มาส่ง เป็นแบบนี้นาน ๆ น้ำหนักต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ซึ่งจะส่งผลกับระบบร่างกายส่วนอื่นๆ โดยรวม เช่น ความดัน ระดับน้ำตาล ระดับไขมัน กระดูกและข้อต่อก็ต้องรับน้ำหนักมากขึ้น เกิดการปวดหลังปวดเข่า เป็นต้น

การแก้ปัญหาจากการ Work from Home

• ทำงานให้เป็นเวลา กำหนดเวลาการทำงาน และการพักผ่อนที่ชัดเจน พยายามจบงานให้ได้ตามกำหนด ไม่ทำงานล่วงเวลา เพื่อมีเวลาไปทำกิจกรรมอื่นๆที่ดีต่อสุขภาพมากขึ้น
• ปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะกับการทำงาน เช่น จัดที่นั่งบริเวณที่มีแสงสว่างเพียงพอ หาเก้าอี้นุ่ม ๆ มีพนักพิง ใครมีทุนหน่อยจะจัดหาเก้าอี้ทำงานดีๆก็ไม่ว่ากัน
• ปรับความสูงของจุดวางคอมพิวเตอร์ให้เหมาะสมกับร่างกายและท่านั่ง ความสูงของจอที่เหมาะสมนั้น ขอบบนของจออยู่ใกล้ระดับสายตา กลางจอควรอยู่ต่ำกว่าระดับสายตาประมาณ10-20 องศา เพื่อลดการก้มหรือเงยคอที่มากเกินไป หากใครใช้โน๊ตบุ๊คอาจใช้แท่นวาง เพื่อปรับความเอียงของแป้นพิมพ์และความสูงของจอก็ได้
• กำหนดระยะเวลาการทำงานต่อเนื่อง จัดเวลาให้มีการพักปรับอิริยาบทและยืดกล้ามเนื้ออย่างถูกวิธี ทั้งกล้ามเนื้อบริเวณ ศีรษะ คอ บ่า ไหล่ และหลัง
• หาเวลาออกกำลังกาย เพื่อให้กระดูกและกล้ามเนื้อได้ขยับทำงาน ฝึกกล้ามเนื้อคอ หลัง และไหล่ ที่ต้องใช้งานขณะนั่งทำงานให้เกิดความแข็งแรง ยืดเส้นยืดสาย การออกกำลังเป็นประจำยังทำให้ความเครียดลดลงด้วย ถ้าจะให้ดี การออกกำลังกายกลางแจ้งทำให้ได้รับแสงแดด ก็จะได้รับวิตามินดีเพิ่มด้วยอีกด้วย
• ตั้งเกณฑ์ควบคุมการทานขนม ของว่าง ชา กาแฟ ไม่ให้เยอะจนเกินไป กาแฟร้อนไม่ควรเกิน2แก้ว กาแฟเย็น ไม่ควรเกิน 1 แก้ว

Covid-19 ยังไม่จบง่าย ๆ พวกเรายังจำเป็นต้องทำงานจากที่บ้านกันไปอีกสักพัก ดังนั้น เรามาทำให้การ Work from Home เป็นการทำงานที่ดีต่อสุขภาพกันดีกว่า เพียงปฏิบัติตัวให้ถูกต้อง ปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม ก็จะทำให้ลดความเครียดจากการทำงาน และมีความสุขมากขึ้น

สำหรับคนเป็นพ่อเป็นแม่ ลูกคือแก้วตาดวงใจ เมื่อลูกมีอาการไม่สบายแม้เพียงเล็กน้อยก็ทำให้กังวลใจคิด ไปต่างๆ นานา แต่ถ้าเราทำความรู้จักและเข้าใจโรคให้มากขึ้น รู้อาการ รู้แนวทางป้องกันรักษาก็น่าจะทำให้คลาย ความกังวลลงได้

บทความตอนนี้ พญ.สิริรักษ์ กาญจนธีระพงค์ กุมารแพทย์ผู้เชี่ยวชาญโรคภูมิแพ้และ ภูมิคุ้มกัน วิทยา โรงพยาบาลนวเวช จึงได้นำความรู้เกี่ยวกับการติดเชื้อไวรัสในระบบทางเดินหายใจที่มัก เกิดกับเด็กเล็กมา ให้คุณพ่อคุณแม่ได้รู้จัก ซึ่งหลายคนก็อาจสับสนระหว่าง RSV ไข้หวัดใหญ่ และไข้หวัดธรรมดา คุณหมอก็เลยมี ข้อมูลมาให้เปรียบเทียบด้วยว่าแต่ละโรคมีความแตกต่างกันอย่างไร

RSV เชื้อไวรัสระบบทางเดินหายใจในเด็ก

เชื้อไวรัส RSV สามารถติดต่อกันผ่านสารคัดหลั่ง น้ำมูก น้ำลาย ผ่านการไอ จาม และสัมผัสกันโดยตรง

อาการ

–  อาการเริ่มแรกเหมือนไข้หวัดทั่วไป คือ มีไข้ ไอ จาม น้ำมูกไหล ซึ่งในรายที่มีอาการเล็กน้อยของทาง เดิน หายใจส่วนต้น สามารถหายได้เองภายใน 5-7 วัน

–  เด็กบางคนมีอาการมากกว่าไข้หวัด คือ อาการไปถึงทางเดินหายใจส่วนล่างจะมีอาการไอแบบมี เสมหะ ร่วมด้วย ไอมากจนอาเจียน อาจมีหายใจเร็ว แรง หายใจลำบาก หรือหายใจแบบมีเสียงวี๊ด (wheezing) ได้ ในรายที่มีอาการหนัก

การรักษา

–  การรักษาอาการทั่วไป ให้สารน้ำทางเส้นเลือดดำ ให้ออกซิเจน ล้างจมูก ไปจนถึงช่วยดูดระบาย เสมหะใน กรณีที่น้ำมูกหรือเสมหะอุดตันมาก

–  การรักษาแบบเฉพาะที่ พ่นยาขยายหลอดลม พ่นน้ำเกลือเข้มข้นชนิดพิเศษ เพื่อลดภาวะหลอดลม เกร็ง หายใจมีเสียงวี๊ด

–  การใช้ยา Montelukast มีส่วนช่วยในการลดความรุนแรงในช่วงแรกของการหายใจหอบเหนื่อยแบบมี เสียงวี๊ด และให้ใช้ยาต่อเนื่องเพื่อลดการกลับเป็นซ้ำของโรค

การป้องกัน

–  ในปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนป้องกันโรค ดังนั้นจึงเน้นการป้องกันโดยการเพิ่มภูมิต้านทานธรรมชาติ โดยเลี้ยงลูก ด้วยนมแม่

–  หลีกเลี่ยงการพาเด็กไปในสถานที่แออัด

–  ใส่หน้ากากอนามัยทุกครั้ง และล้างมือบ่อยๆ

ไข้หวัดใหญ่และไข้หวัดธรรมดา

ไข้หวัดใหญ่ต่างกับไข้หวัดธรรมดาอย่างไร? อาการระยะเริ่มคล้ายกันมากแต่ไข้หวัดใหญ่นั้นอาการ รุนแรง กว่าอย่างเห็นได้ชัด โดยมีไข้สูง(39-40 องศาเซลเซียส) ปวดศีรษะ ไอมาก อ่อนเพลียอย่างรุนแรง ปวดเมื่อยตาม ร่างกาย ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนต่างๆ ที่รุนแรงและเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ นอกจากนี้ไข้หวัด ใหญ่ยังติดต่อกันได้ง่ายมาก จากการหายใจเอาเชื้อที่กระจายอยู่ในละอองฝอยจากการไอ จาม หรือการอยู่ใกล้ชิด สัมผัสสิ่งของที่ปนเปื้อนกับผู้ป่วย และนำเชื้อเข้าสู่ระบบทางเดินหาย

การฉีดวัคซีนป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่สำคัญอย่างไร

–  ป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงและการเสียชีวิต สำหรับบุคคลกลุ่มเสี่ยง

–  ลดอัตราการลาป่วยและการเข้ารับรักษาตัวในโรงพยาบาล

–  ลดอัตราการขาดงาน ขาดโรงเรียน หรือรบกวนแผนการเดินทาง

–  ลดการเสี่ยงต่อการแพร่เชื้อโรคไข้หวัดใหญ่ต่อสมาชิกในครอบครัว เพื่อน หรือผู้ร่วมงานต่างๆ

จากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 หรือ โควิด-19 (COVID-19) ทั่วโลก มีรายงานผู้ติดเชื้อและผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทุกวัน ทำให้หลายคนเกิดความวิตกกังวล โดยเฉพาะในครอบครัวที่มีเด็กเล็ก ยิ่งเพิ่มความกังวลกับพ่อแม่หรือผู้ปกครองขึ้นไปอีก

การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19ในปัจจุบัน ทำให้การใช้ชีวิตประจำวันมีการปรับเปลี่ยน หลายคนอาจเริ่มปรับตัวและเคยชินกับการดูแลตนเองแล้ว แต่ไม่ใช่กับเด็กทารก หรือเด็กแรกเกิดเสมอไป เพราะเด็กแรกเกิดนั้น ยังมีภูมิคุ้มกันที่ไม่แข็งแรง และยังไม่สามารถดูแลตนเองได้ คุณพ่อคุณแม่จึงต้องดูแลลูกน้อยอย่างใกล้ชิดเป็นพิเศษ

ดร.พิมพ์ขวัญ บุญจิตต์พิมล นักธุรกิจสาวเจ้า ของธุรกิจศูนย์ปลูกผม ศัลยกรรม ผิวพรรณ และการชะลอวัย Vital Glow Skin & Aesthetic และรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลนวมินทร์ 9 และในฐานะคุณแม่ด้วยเช่นกัน ออกมาให้คำแนะนำ ด้วยความห่วงใยว่า ในวัยเด็กที่ยังฉีดวัคซีนป้องกันโควิด19 ไม่ได้ คุณพ่อคุณแม่ต้องดูแล รับมือ เพื่อความปลอดภัยของลูกน้อยต่อไปนี้…..

1. หลีกเลี่ยงการสัมผัสผู้คน และ สถานที่แออัด ทำงานอยู่บ้าน ออกจากบ้านเท่าที่จำเป็น ไม่สังสรรค์ เว้นระยะห่าง และไม่พาลูกออกนอกบ้านหรือไปในที่ชุมชนแออัด
2. ระวังการใช้มือสัมผัสบริเวณดวงตา ปาก และจมูกของเด็ก
3. รับประทานนมและอาหารที่ปรุงสุกใหม่เสมอ
4. ในการให้นมลูกน้อยจากเต้า ต้องเช็ดทำความสะอาดบริเวณเต้านมและหัวนมด้วยสบู่และน้ำก่อน และคุณแม่สวมใส่หน้ากากอนามัยขณะให้นมลูก
5. ล้างมือบ่อย ๆ ด้วยสบู่ นานอย่างน้อย 20 วินาที และล้างต่อด้วยน้ำสะอาด
6. ทำความสะอาดของเล่นเด็กหรือสิ่งของใกล้ตัวเด็ก ด้วยแอลกอฮอล์ 70% ขึ้นไป
7. ผู้ดูแล ต้องสวมใส่หน้ากากทุกครั้ง หากจำเป็นต้องพบเจอผู้อื่น โดยแนะนำให้ใส่หน้ากาก 2 ชั้น จะสามารถป้องกันเชื้อได้มากกว่า
8. หากผู้ดูแลเด็กรู้สึกมีไข้ ไม่สบายตัว ควรพักผ่อน อยู่ให้ห่างจากเด็กน้อย และให้ผู้อื่นช่วยดูแลแทน
9. งดนำบุคคลภายนอกหรือญาติพี่น้องเข้าพบเด็ก ๆ ในบ้าน

อย่างไรก็ตาม ยังไม่สนับสนุนให้ทารกแรกเกิด-1เดือนมีการใส่หน้ากากอนามัย หากเป็นเด็กที่โตขึ้นมาหน่อย เช่น 1 เดือนถึง 1 ปี หากใส่หน้ากากอนามัยต้องมีผู้ใหญ่คอยดูแล เนื่องจากเด็กอาจมีปัญหาหายใจลำบากเนื่องจากกล้ามเนื้อยังไม่แข็งแรงและไม่แข็งแรงและไม่สามารถบอกผู้ใหญ่มีภาวะใจลำบากเกิดขึ้น ในขณะที่เด็กอายุ 1 ขวบขึ้นไปสามารถสวมใส่หน้ากากอนามัยได้อย่างปลอดภัย

สิ่งสำคัญที่สุด ในการป้องกันเด็กจากการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019  ก็คือ…

การสอนลูกว่า ช่วงนี้มีเชื้อไวรัสตัวใหม่ระบาด  สามารถติดต่อได้ง่ายจากการไอ  จาม  และสัมผัสสิ่งของร่วมกันกับผู้อื่น  ต้องระมัดระวังตนเองมากขึ้น  หลีกเลี่ยงไมให้เด็กสัมผัสสิ่งของต่างๆโดยไม่จำเป็น  ไม่เอามือป้ายหน้าป้ายตาเพราะอาจทำให้ติดเชื้อได้

รวมถึงการสร้างสุขอนามัยที่ดีให้ลูก  เช่น ใส่หน้ากากอนามัยป้องกันอยู่เสมอ ล้างมือบ่อยๆ อย่างถูกวิธี ไม่ใช้สิ่งของร่วมกับผู้อื่น  รับประทานอาหารปรุงสุก  ใช้ช้อนกลางไม่ดื่มน้ำแก้วเดียวกับผู้อื่น คุณพ่อคุณแม่และทุกคนในบ้านต้องล้างมือและทำความสะอาดตัวเองทุกครั้งก่อนสัมผัสลูก เพื่อป้องกันลูก รวมถึงต้องเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูก

อย่างไรก็ตามในช่วงที่โควิด-19 ยังมีการระบาดอยู่อย่างต่อเนื่อง พ่อแม่หรือผู้ปกครองจำเป็นต้องใส่ใจดูแลเด็กน้อยอย่างใกล้ชิดและอย่าประมาท หากพบว่าบุคคลใกล้ตัวมีอาการเสี่ยง หรือลูกน้อยมีอาการที่น่าสงสัย ให้รีบพบแพทย์ทันที